Waarom het goed is te geven

Geven is goed voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid, versterkt onderlinge banden, zorgt voor spreiding van rijkdom en het mooiste van al is dat het nog aanstekelijk werkt ook.

Diana Rico | 129 september 2010 issue

Vijf jaar geleden liep ik op een dag uit de plaatselijke videotheek en zag hem op de grond zitten, met zijn rug tegen de beschilderde bakstenen muur. Hij droeg vodden van kleren en zijn huid had de grauwe kleur van iemand die allang dakloos is. ‘Geld om eten te kopen?’ Hij vroeg het automatisch, zonder me aan te kijken, zonder hoop in zijn stem.

Met mijn dvd’s onder mijn arm groef ik in mijn portemonnee en bukte me om hem wat te geven. Toen ik hem het geld in de hand drukte, maakte ik oogcontact en groette hem met een glimlach. Hij begon te stralen.

‘Dank u wel!’ Zijn fletsblauwe ogen waren licht en pijnlijk kwetsbaar, zoals je dat wel ziet bij geesteszieken. Ik drukte zijn hand. Hij drukte de mijne en rommelde in een paar plastic tassen op de grond. Er kwam een plastic ketting uit die hij aan mij wilde geven.

‘U bent een koningin! U bent zo mooi! Dank u wel! Alstublieft.’ Het was een ketting van goedkope groene kralen met een namaakjaden hanger, een beetje als bij Cleopatra. Ik aarzelde: hij had zo ontzettend weinig en ik wist dat ik hem nooit zou dragen. Maar hij drong aan. ‘Die is voor u. U bent een koningin.’ Ik boog opeens ontroerd mijn hoofd. Het onverwachte gesprek had me diep geraakt.

‘Wie de kracht van de goedgeefsheid kent, zal zijn maaltijden altijd willen delen’, heeft de Boeddha gezegd. In het boeddhisme wordt zoveel waarde gehecht aan goedgeefsheid dat ‘geven de eerste van de tien perfecties is uit de leer van de Boeddha’, aldus James Baraz, een van de oprichters van het Spirit Rock Meditation Center in Californië en co-auteur van het nieuwe boek Awakening Joy: Ten Steps That Will Put You on the Road to Real Happiness.

De Boeddha adviseerde om te geven — dana in het Sanskriet — omdat je daarmee ‘elkaars wederzijdse afhankelijkheid erkent en je je actief oefent in loslaten, wat de weg is naar vrijheid van lijden’, legt Baraz uit. ‘Wie geeft zonder iets terug te verwachten, alleen uit een opwelling, roept de natuurlijke blijdschap op die ontstaat als je je hart openstelt.’