Email   Print
Share  

Een ode aan zee-eters

De onschatbare waarde van zeewier.

Elbrich Fennema | 125 april/mei 2010 issue

Om te weten waar je naartoe gaat, moet je weten waar je vandaan komt. Natuurlijk hebben we elk ons eigen verhaal, maar we delen ook een universele voorgeschiedenis: alle leven op aarde is begonnen in de zee. De zee is onze oermoeder, zoals ook valt af te leiden uit de etymologische verwantschap in veel talen tussen het woord voor moeder en dat voor zee. De Franse ‘mere’ bergt de zee (mer) in zich, het Chinese karakter voor ‘zee’ is een combinatie van ‘water’ en ‘moeder’. Als we Maria als een synoniem voor moeder opvatten, is de verwantschap nog veel sterker: mare, mar, marine. Onze oorspronkelijke band met de zee kunnen we aanhalen op ons bord. Door van al het eetbaars in de zee te kiezen voor zeewier, gaan we een flink eind terug in de evolutie. Deze oerplanten, bomvol mineralen, dobberen al een eeuwigheid in zee. Alleen al daarvoor is het de moeite waard deze onderschatte schat uit de zee op het menu te zetten. Wellicht draagt het ook bij aan een helderder zicht op de toekomst.

Laat twee of drie eetlepels instant-wakame een paar minuten wellen in wat water. Snijd een komkommer aan ragfijne plakjes. Knijp de geweekte wakame uit, snijd aan kleine stukjes en meng met de komkommer. Giet er gelijke scheutjes azijn, shoyu en geroosterde sesamolie overheen. Garneer met aan fijne ringetjes gesneden bosui. Een salade met een ster!

 
 


Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief
Save/Share:
  • del.icio.us
  • Digg
  • Google
  • Facebook
  • YahooMyWeb
  • StumbleUpon
  • Blue Dot
  • Technorati
  • Reddit