Email   Print

Share

De tao van het harpspel

Het líjkt handig: een beroemde ouder als kruiwagen voor je eigen muzikale carrière. De praktijk wijst echter uit dat de roem van pa of ma vaak meer als last wordt ervaren, tenzij je als kind minstens even getalenteerd bent. Harpiste en zangeres Arianna Savall heeft niet één, maar twee wereldberoemde ouders, die bovendien een muzikaal koppel vormen. Vader Jordi is gambist, musicoloog en oprichter van het Spaanse oudemuziekensemble Hespèrion XXI, waarvan moeder Montserrat Figueras de zangeres is.

Hoewel door haar ouders ingewijd in alle geheimen van de authentieke uitvoeringspraktijk van middeleeuwse en renaissancemuziek, slaat Savall graag nieuwe wegen in. Ze trok noordwaarts om in Oslo te gaan studeren bij de vermaarde luitist en oudemuziekvernieuwer Rolf Lislevand (zie Ode 88), maar ze vond er ook de liefde van haar leven. Samen met haar partner, violist Petter Udland Johansen, verkent ze tegenwoordig de grenzen tussen klassieke en volksmuziek. In 2004 maakte Savall als eerste klassieke musicus haar opwachting op het Sfinks Festival voor wereldmuziek bij Antwerpen.

Met haar nieuwste project Peiwoh (Alia Vox/AMG) speelt Savall een niet-ongevaarlijk spel, want het muzikale domein waarin ze opereert, grenst aan de kitscherige quasi-folk van de Ierse zangeres Enya. Peiwoh is de naam van een eeuwenoude taoïstische legende over artistieke creatie als sacrale handeling, met de harp als metafoor voor transformatie. Het tekstmateriaal voor de liederen koos Savall uit het werk van spiritueel gedreven dichters als Franciscus van Assisi, Rainer Maria Rilke, Frederico García Lorca en Jalaluddin Rumi. Uit het repertoire van een van haar eigen favoriete musici, de Canadese zangeres en harpiste Loreena McKennitt, selecteerde ze de prachtige Ierse ballade She moved through the fair.

Hoewel onmiskenbaar klassiek geschoold, heeft Savalls zang niets van de hinderlijke maniertjes die dat idioom vaak ontsieren. Fraai is ook de mix van oude en exotische instrumenten. Naast Savalls eigen Gotische en Keltische harpen horen we de middeleeuwse theorbe (knikhalsluit), de Noorse hardingfele (traditionele viool met extra resonantiesnaren), Tibetaanse klankschalen en Oosterse raamtrommels.