 Leve de ouderdom Max Christern, hoofdredacteur Ode Nederland. Foto: Vincent Mentzel Hoe ouder, hoe wijzer. Die stelling begint naarmate je ouder wordt aan waarheid te winnen. Daarmee bedoel ik niet dat ik me als midden-veertiger jaarlijks wijzer voel worden. Dat mogen anderen beoordelen. Nee, ik doel vooral op de mannen en vrouwen die in de herfst van hun leven, als ze de zestig al lang gepasseerd zijn, met hun eerder in het leven opgedane ervaring en inzicht het verschil kunnen maken. In de wereld van vandaag zie je de helden van gisteren een steeds prominentere rol spelen. Zo zetten voormalige leiders als Bill Clinton en Tony Blair zich in voor de goede zaak. Beiden zijn onder meer klimaatambassadeur en geven overal ter wereld lezingen over de oplossingen die klaarliggen om onze aarde veilig te stellen voor de volgende generaties. En zo spreekt oud-premier Ruud Lubbers geregeld jongeren toe tijdens grote evenementen en inspireert hij ze om zich in te zetten voor een betere wereld. Oudere leiders die hun officië le macht hebben ingeleverd, hebben in deze dagen gek genoeg vaak een meer invloedrijke rol in mondiale vooruitgang en verandering dan toen ze nog premier of president waren. Een goed voorbeeld van die ontwikkeling vormt The Elders, een onafhankelijke groep van vooraanstaande wereldleiders, samengebracht door Nelson Mandela, die hun invloed en ervaring bundelen en inzetten bij het oplossen van grote mondiale problemen. Het is een indrukwekkende lijst namen, die de meest grijze eminentie ter wereld heeft samengebracht. Onder hen zijn Kofi Annan, Mary Robinson, Jimmy Carter, Aung San Suu Kyi, Martti Ahtisaari, Gro Brundtland en Desmond Tutu. Stuk voor stuk persoonlijkheden die via hun ervaring en informele macht vaak snel veel voor elkaar krijgen in de wereld. Je zou de leden van The Elders heel goed de intelligente optimisten kunnen noemen van de jaren nul, zoals het eerste decennium van deze 21ste eeuw onlangs wat anoniem werd gedoopt. Zij zijn het die het verschil maken door ook na hun pensionering met veel energie door te gaan met werken. Zij zijn het die juist vanuit die rijke ervaring kansen en mogelijkheden zien om grote en kleine problemen op te lossen. The Elders wordt geleid door een jonge, Nederlandse vrouw: Mabel van Oranje. Ze mag zich sinds kort algemeen directeur noemen van de wijze oude mannen en vrouwen. Ze vertelde me hoe ongelooflijk inspirerend het is om met deze mensen te werken, en daar kan ik me alles bij voorstellen. Ode vroeg haar of ze wilde meewerken aan onze jaarlijkse editie met 25 intelligente optimisten, waarin bekende mensen hun onbekende held nomineren: iemand die een verschil maakt in de wereld, zonder wereldberoemd te zijn. Zowel Mabel als een van ‘haar’ Elders – Gro Brundlandt, de voormalige minister-president van Noorwegen – koos een held en schreef in een eigen verhaal hoe ze tot die keuze kwamen (zie pagina’s 28 en 29). Mede dankzij hun inspirerende bijdragen is er weer een uniek nummer ontstaan waarin de helden van nu een podium geven aan de helden van morgen. Wie maakte dit jaar voor u het verschil? Wie was uw held in 2009? Het is een vraag die we ons allemaal rondom de jaarwisseling kunnen stellen. Als ik zelf een antwoord op die vraag zoek, betrap ik me erop dat mijn topdrie bestaat uit ouderen. Dat onderstreept alleen maar dat de eerste zin van dit stukje klopt.
|
   |
|
|||
 |
|||
|
