Emily Schaeffer

Mabel van Oranje, algemeen directeur van The Elders, over advocaat Emily Schaeffer

Mabel Oranje, van | 123 januari/februari 2010 issue

Emily Schaeffer temidden van Jimmy Carter, voormalig president van Amerika, en zijn vrouw Rosalyn, die haar steunen in haar vredesactiviteiten in het Midden-Oosten

Foto: Karin Ryan

Ik heb veel bijzondere mensen ontmoet met indrukwekkend veel moed en inzet voor zaken die volstrekt onhaalbaar of veel te idealistisch lijken. Een jonge Israëlische advocate, Emily Schaeffer, heeft grote indruk op me gemaakt. Ik heb Emily leren kennen in het Palestijnse dorp Bil’in op de Westelijke Jordaanoever, waar ze de plaatselijke autoriteiten steunt in hun strijd tegen de Israëlische muur, die de dorpelingen scheidt van zestig procent van hun land. De olijfboomgaarden vormen de belangrijkste bron van inkomsten voor Bil’in en door de aanleg van honderden kilometers lange muren van beton en prikkeldraad worden veel Palestijnen van hun bestaansmiddelen beroofd. Emily heeft de autoriteiten van Bil’in met succes geholpen de bouw van de barrière aan te vechten bij het Israëlische Hooggerechtshof. In september 2007 oordeelde het hof dat de plaats van de muur niet op grond van veiligheidsoverwegingen te rechtvaardigen valt en dat de muur zo ver moet worden verplaatst, dat de inwoners het grootste deel van hun land kunnen bereiken. Helaas is het vonnis nog steeds niet uitgevoerd.

Terwijl de dorpelingen blijven procederen, is Bil’in een voorbeeld geworden voor geweldloos protest. Iedere vrijdag houden de inwoners van Bil’in samen met Israëlische, Palestijnse en internationale activisten een vreedzame demonstratie bij de prikkeldraadbarrière. Hun bijeenkomsten zijn onwettig verklaard en bijna iedere week worden hun demonstraties door het Israëlische leger met traangas, rubberkogels, verdovingskogels en rioolwater uiteengejaagd. Er vallen vaak gewonden onder de demonstranten en één keer zelfs een dode. Ondanks de aanhoudende druk van de gewapende troepen en de onbereikbaarheid van hun land staan het volk van Bil’in, Emily en de andere activisten nog steeds boven het geweld en de haat, en blijven ze creatief en vreedzaam samenwerken.

Toen The Elders Bil’in afgelopen zomer bezochten, kregen ze een toelichting van Emily. Op de vraag waarom ze dit werk deed, legde ze aan Jimmy Carter, Mary Robinson, Desmond Tutu en andere leden van The Elders uit dat ze het vanwege haar bevoorrechte positie als Israë lisch staatsburger als haar plicht beschouwt op te treden namens mensen die louter en alleen vanwege hun ras niet dezelfde rechten en vrijheden worden gegund.

Ik heb grote bewondering voor Emily. Ze is intelligent en creatief in haar werk, waarin gelijkheid, mededogen en ieders recht om in vrede en waardigheid te leven hand in hand gaan. Emily’s intelligente optimisme komt het best naar voren in haar eigen woorden: ‘Voor mij is de boodschap van Bil’in hoop: de hoop dat er ooit een einde komt aan de bezetting, de hoop dat de macht van het volk dat zijn stem verheft nog steeds in sommige gevallen verandering kan brengen, en de hoop dat in plaatsen als Bil’in, wanneer dit conflict voorbij is, en dat zal het eens zijn, onze collectieve menselijkheid en ons vermogen om met elkaar samen te leven zijn bewaard.’