Email   Print

Share

Amin Hashwani

Karen Armstrong over Pakistaanse zakenman Amin Hashwani

Amin Hashwani (rechts) en Hari Bhartia, voorzitters van het India-Pakistan CEO's Business Forum, in 2003 op een vergadering om banden te leggen op het gebied van handel en zakendoen.

Foto: Karin Ryan

Amin Hashwani, een van de rijkste mannen van Pakistan, ziet zijn bankrekening als een verantwoordelijkheid om goed te doen in de wereld – en dan heeft hij het niet alleen over geld overmaken aan goede doelen. ‘Zakenmensen zijn per definitie probleem-oplossers’, zegt hij. ‘Het zou wijs zijn die talenten niet alleen te gebruiken voor winstmaximalisatie, maar ook om wereldproblemen op te lossen.’

Na de terroristische aanslagen van 11 september 2001 greep Hashwani de gelegenheid aan om bestuursvoorzitters van internationaal opererende bedrijven bij elkaar te brengen. Volgens Hashwani bevinden zij zich in een ideale positie om culturele verschillen te overbruggen en zo het begrip voor andere landen en culturen te vergroten. Dus heeft Hashwani het Peace Action Network helpen oprichten, een groep gelijkgestemde topmannen die hun zakelijk inzicht gebruiken om maatschappelijke verandering in gang te zetten. ‘De rol van zakenmensen ontwikkelt zich tot die van maatschappelijk leiders met een grote invloed in hun eigen samenleving’, vertelt Hashwani. ‘Als zij een vredesinitiatief nemen, zal dat serieus worden genomen.’

Na dat initiatief heeft Hashwani verscheidene forums helpen opzetten, waarin Arabische en Israë lische, Pakistaanse en Indiase, en Griekse en Turkse directeuren met elkaar een dialoog voerden. In 2003 organiseerde hij een bezoek aan Pakistan met een delegatie van meer dan honderd Indiase zakenmensen. In die tijd was de spanning tussen de twee nucleair bewapende buurlanden hoog opgelopen. De deelnemers moesten over land de grens oversteken; het luchtverkeer tussen de beide landen was tijdelijk gestaakt. Hoewel het buurlanden zijn en ze allebei belang hebben bij economische groei, wordt er amper handel gedreven tussen India en Pakistan. Maar na de driedaagse reis gingen de deelnemers van beide kanten naar huis met de bereidheid om politieke verschillen opzij te zetten ten gunste van economische ontwikkeling. Sindsdien heeft zowel India als Pakistan het South Asian Free Trade Area (SAFTA)-verdrag ondertekend, dat geliberaliseerde handel en beleggingen in de regio in 2015 tot doel heeft.

In de tussentijd zijn er volgens Hashwani meer dan genoeg mogelijkheden voor vooruitgang: doorvoerroutes moeten efficië nter worden, energiebronnen gedeeld, IT-systemen ontwikkeld. Samenwerking leidt niet alleen tot het afnemen van militaire spanningen, maar zorgt ook voor meer politieke stabiliteit, en dat vergroot de kans op buitenlandse investeringen. Het resultaat, verwacht Hashwani, is een hogere levensstandaard, betere gezondheidszorg en beter onderwijs. ‘Handel alleen kan niet voor vrede zorgen’, zegt Hashwani. ‘Maar het kan fungeren als brug – deuren gaan open, interactie neemt toe, opvattingen wijzigen zich en positieve ontwikkelingen worden in gang gezet.’

‘Amin Hashwani is een belangrijke voorvechter voor de vrede in een van de gevaarlijkste gebieden ter wereld. Na de aanslagen van 11 september 2001 gaf hij de aanzet tot belangrijke discussies tussen moslims, Arabieren, joden en Israëli's. Hij organiseerde ook een ongelooflijk verbeeldingsvolle en effectieve "grensoversteek" in een periode van grote spanningen tussen India en Pakistan, en hij zet zich enorm in voor vrede tussen die twee landen.'

— Karen Armstrong, schrijfster van diverse boeken over religie, waaronder De Kwestie God