Heftig!

Vandaag bezoeken we een paar families die in aanmerking komen voor een geit. Daarvoor gaan we met een Landrover ver de binnenlanden in. Dat een dergelijk vervoermiddel nodig is, wordt al gauw duidelijk. Regen heeft diepe sporen getrokken in de stoffige, onverharde wegen. Je kunt er bijna in zwemmen.

We zijn op weg naar een van de ‘leaders’ van een county. En dat blijkt de directeur van een basisschool te zijn. Dat is slim bekeken. Zij kennen als geen ander de plaatselijke gemeenschap en kunnen dus uitstekend bepalen welke gezinnen in aanmerking komen voor een geit.

De school ligt diep verscholen in de binnenlanden Na een warm welkom en een rondgang door bomvolle klassen met stralende kinderen maken we met de directeur een wandeling naar het dorp. Het “hé muzungi”, hé blanke, is hier niet van de lucht. Het lijkt erop dat “hé muzungu” de eerste woordjes zijn die de kinderen leren zeggen.

We bezoeken drie families die op de lijst staan om een geit te krijgen. Als je de woonomstandigheden ziet en achtergronden hoort dan is er geen twijfel dat deze mensen in aanmerking komen voor een geit uit het project.

We vervolgen onze weg. Het volgende doel is het bezoeken van een tweede ‘leader.’ Ook dit is een directeur van een school. En dus betekent dat tot ons genoegen ook weer een schoolbezoek. Aan het eind komen alle leerlingen en wij bijelkaar in een ruimte.

Stichtingsdirecteur Fred houdt een indrukwekkend betoog over het belang van naar schoolgaan. Hij onderstreept dit met een voorbeeld van een oud-leerling. Die is via het onderwijs op zijn school uiteindelijk een succesvol arts geworden in Amerika. Hij is zijn eigen ‘roots’ niet vergeten is en heeft gezorgd voor een waterbron voor de school. De klas hangt aan zijn lippen.

Hierna gaan we op weg naar verschillende families.twee Bij het eerste huis aangekomen is moeder, weduwe, niet thuis. Vijf jonge kinderen zijn alleen thuis. Duidelijke zaak.

Het is even klauteren om de volgende familie te bereiken. Ze wonen op een heuvel (wat betekent dat wel niet voor het water sjouwen?). Hier woont een moeder met vijf jonge kinderen, armzalig gekleed. Vader is twee maanden geleden overleden. De kinderen gaan niet naar school. Hoewel het schoolgeld niet al te hoog is, is dit een onoverkomelijk probleem.

Onze laatste familie woont wat verder weg en dus maken we even een ritje met de Landrover. Bij het huis aangekomen zien we drie jonge kinderen wat aarzelend naar buiten komen. Verder geen spoor van leven. Na wat heen en weer gepraat verschijnt opeens een oud, tanig vrouwtje, in gescheurde kleren. Oma! Oma voedt de kinderen op, want zoon en schoondochter zijn overleden aan aids. Heftig!

Deze dag zullen we niet gauw vergeten. Voor ons is het duidelijk. Het geitenproject moet een succes worden Daar zullen we alles aan doen. Daarbij rekenen we op veel support!

Bij terugkomst zien we dat met de bouw van de stallen is begonnen. Binnenkort kunnen we geiten gaan halen.