Typische ervaring: ik bel vanuit Davos naar Nederland en krijg meteen de vraag gesteld: ‘En, hoe was dat relletje met Erdogan?’ Welk relletje, vroeg ik? Gemist dus. Ik zat toen in de zaal die ik hier het meest heb bezocht: die van het World Food Program. Maar wat me fascineert is het feit dat alle media die dit Forum coveren, meteen en massaal op dat ene relletje duiken. Voorpaginanieuws! Wat is de rel? Premier Erdogan van Turkije is boos opgestapt na een forumdiscussie waarin hij samen zat met de Israëlische premier Peres. Peres kreeg in zijn ogen teveel spreektijd en toen Erdogan kort wilde reageren, werd zijn spreektijd beperkt door de debatleider (een columnist van de Financial Times) omdat de sessie al te ver uitgelopen was. Het is niet dat ik dit geen nieuws vind, maar het is op z’n zachtst gezegd frappant dat dit bericht massaal als Het Nieuws van Davos wordt opgepikt. De tv-journaals brengen het – er zijn immers beelden van de boos wegwandelende Erdogan; de kranten nemen vrijwel altijd het nieuws van de tv-journaals over, klein of groot en de weekbladen komen er ongetwijfeld nog op terug en analyseren er dan nog even lekker op los (de suggestie is intussen al gewekt dat Erdogan een groot toneelstuk heeft opgevoerd om zijn populariteit in eigen land een boost te geven). Enfin, zijn we allemaal veel wijzer geworden met dit nieuws uit Davos? Voegt dit veel toe in de toch al zo complexe discussie over de toestand in het Midden-Oosten? Was dit werkelijk het meest belangwekkende dat er daar in de Zwitserse sneeuw langskwam? De vraag stellen, is ‘m beantwoorden: nee. Maar de traditionele media zullen altijd aandacht geven aan dergelijke waan-van-de-dag-relletjes. Zelf heb ik het als moderne nieuwsconsument werkelijk niet gemist, hoewel ik op steenworp afstand zat. Wat ik op dat moment meemaakte? Gek genoeg ging dat ook over het Midden-Oosten: DSM heeft samen met het World Food Program in recordtijd een soort koekreep ontwikkeld die op dit moment wordt verspreid onder zoveel mogelijk kinderen in de Gaza-strook. Het is een in zilverfolie verpakte reep van biscuit en een vulling van dadels, een van de favoriete lokale lekkernijen in het Midden-Oosten. In de vulling zijn de belangrijkste voedingsstoffen verwerkt die met name kinderen die weinig te eten krijgen, nodig hebben. DSM-baas Feike Sijbesma vertelde er trots maar bescheiden over; WPF’s executive director Josette Sheeran deelde de repen uit aan de aanwezigen. Mooi nieuws, dacht ik nog. Maar de wereld kreeg vooral te horen over het relletje verderop. Het blijft een wonderlijke disbalans in de nieuwsvoorziening dat goed nieuws het vrijwel altijd verliest van slecht nieuws. Daarom tot slot maar een link naar de website van DSM waarop meer te lezen staat over de samenwerking tussen het Nederlandse concern en het World Food Program. Dat vind ik belangrijker nieuws dan het relletje tussen Erdogan en Peres.

www.dsm.com/nl_NL/html/sustainability/world_food_programme.htm   Read more...

De Zweedse minister van buitenlandse zaken Carl Bildt noemt het ‘het beste diner van het World Economic Forum’. Voormalig VN-voorman Kofi Annan wilde het absoluut meemaken ondanks zijn drukke schema. De lijst genodigden van het diner donderdagavond voor het World Food Program-dinner was lang en indrukwekkend. En dat is goed nieuws: tussen alle gesomber over de kredietcrisis is er ook aandacht voor het wereldvoedselprobleem.   Read more...

Het contrast kan niet groter, maar daardoor is de impact enorm. Midden in Davos, op steenworp afstand van de vergaderzalen waar de deelnemers aan het World Economic Forum oplossingen bespreken voor de crisis, is een vluchtelingenkamp ingericht. Een paar keer per dag kunnen deelnemers aan het forum hier zelf ervaren hoe het leven van een vluchteling is. Schokkend echt, indrukwekkend nagebootst. De impact van de tour die anderhalf uur duurt, is groot. Gistermiddag ben ik meegeweest. Elke deelnemer krijgt, na een korte introductie, een nieuwe naam, een kaartje waarop staat dat je ook nog ondervoed of ziek bent, dat je wel of geen ouders meer hebt. Je krijgt een paar minuten om je in te leven in je nieuwe identiteit. Ik werd een jongetje van 8, boerenzoon, zwaar ondervoed en zonder enige bezittingen. Ik ben zelf vader van een zoontje van 8 en probeer me zo goed mogelijk in te leven hoe hij dit zou ervaren.   Read more...

De charme van Davos, zeggen vaste bezoekers van het World Economic Forum, is dat de machtigen der aarde een paar dagen samenzitten om in een klein bergdorp de problemen van de wereld te bespreken. Wandel door de straten van Davos en je raakt hoe dan ook onder de indruk van de aanwezigheid van wereldleiders en CEO’s. Elk jaar komen ze hier om in informele setting praten over oplossingen voor de wereldproblemen. Maar anders dan in alle voorgaande jaren is de vrijblijvendheid die die gespreken ook vaak kenmerkte nu verdwenen. De wereld is in crisis en hier in Davos gaat het er komende dagen vooral om om te kijken waar oplossingen liggen. Dat maakt het Forum dit jaar vanuit journalistiek oogpunt interessanter. En Ode – altijd al gericht op oplossingen – krijgt de kans mee te kijken wie met concrete plannen komt om het somberen te keren. Want gesomberd wordt er wel: de eerste dagen overheerst het crisisgevoel. De eerste persberichten die het organisatiecomité uit laat gaan, draaien om waarschuwingen voor de economische en politieke consequenties van de crisis. Ik ben hier gaan zoeken naar gesprekken waar oplossingen en inspirerende plannen worden gepresenteerd. En gelukkig zijn die er ook, al is het goed zoeken want het Forum praat over zoveel verschillende zaken dat je snel focus verliest.   Read more...