In het Editors Blog schrijven Ode-redacteuren over het nieuws en de actualiteit.
De kracht van de verkeerde bocht
Jarenlang alles geven. Keihard heeft sportman Gerard Kemkers gewerkt voor de winst van zijn pupillen. Gevochten voor schaatster Ireen Wüst, die al door de rest van het land opgegeven was. Zijn ziel en zaligheid gegeven voor de winst van zijn team. Dat uitgerekend hij, langs de zijlijn, een fout maakt waardoor sportheld Sven Kramer zijn gouden medaille misloopt, is meer dan tragisch. Hij zal vannacht weinig geslapen hebben, vermoed ik. In zijn hoofd heeft hij keer op keer de film van zijn falen afgedraaid. Zo perfect is het vastgelegd door de camera’s dat er voor hem geen ontkennen meer aan was. Met een wijzende vinger wees hij zijn schaatsende pupil naar de verkeerde bocht.
En hoe vers de wond ook is, we weten allemaal dat deze fout niet het einde van de wereld betekent, laat staan van Kemkers of Kramer. Bladerend in het archief van Ode lees ik dat leerzame nederlagen gewoonlijk een rode draad in het verhaal van elke succesvolle sporter zijn, omdat falen nu eenmaal in het script van vrijwel elke atleet is opgenomen. ‘De belangrijkste vraag is niet of je zult falen, maar wanneer en bovenal: wat er daarna gebeurt’, zo schrijft Ed Smith in What Sport Tells Us About Life. 'Vroeg of laat is falen zo goed als onvermijdelijk. Eigenlijk is een leven gespeend van elke mislukking in veel opzichten geen interessant leven', aldus Smith.
Het artikel 'Het nut van een afgang' refereert ook naar de speech van schrijfster J.K. Rowling voor afgestudeerden aan de universiteit van Harvard. Ze vertelt de studenten dat je onmogelijk kunt leven zonder ergens in te falen, tenzij je zo behoedzaam leeft, dat je net zo goed niet had kunnen leven en in dat geval faalt door nalatigheid.
Reikhalzend kijken we nu uit naar het weer opstaan van Kemkers. Want dat zal hij doen, samen met Kramer. En dat is nu al goud waard.
