Maandag sportdag

De maandag loopt alweer bijna ten einde en de kans is groot dat u dit stukje pas op dinsdag leest. Of op woensdag of donderdag. Maar het gaat over maandag.

Maandag is van alle dagen nog altijd de dag waarop ik me het minst verheug. Gek genoeg kon dat liedje van de Boomtown Rats, dat dat gevoel zo prettig bevestigde, me nooit echt bekoren. Misschien ook wel omdat ik me er niet bij wilde neerleggen dat maandagen niet leuk zijn. Want uiteindelijk vallen ze vaak enorm mee. Dat is overigens een wet van Meden en Perzen (of, zoals ik Ruud Gullit eens hoorde zeggen: ‘van meten en persen’): dingen waarop je je verheugt, vallen vaak tegen en afspraken waar je tegenop ziet vallen vaak mee. Maar dat terzijde, want daar gaat het nu even niet om.

Waar gaat het wel om? Om het nieuws van maandag. Dat bestaat namelijk niet of nauwelijks. Nieuws in de kranten van maandag zou op andere dagen zelden het nieuws halen. Het enige nieuws op maandag dat er voor zorgt dat mijn maandagen uiteindelijk vaak meevallen is het sportnieuws. Niet dat daar zoveel nieuws in staat, maar het aardige van sportnieuws is dat het het minst objectieve nieuws is dat er bestaat. Nergens in de media vermengen meningen en feiten zich makkelijker dan bij het sportnieuws. En dat maakt de maandagkranten en nieuwssites voor mij de wekelijkse attractie.

Mijn grote favoriet in het genre schrijft voor de International Herald Tribune en heet Rob Hughes. Zijn column is een perfecte mix van nieuws en commentaar en maakt van maandagmorgen vaak een feestje waar de Boomtown Rats een puntje aan kunnen zuigen. Mijn maandagtip voor alle lezers die zich op zondag ondanks alles toch op iets willen verheugen is dus: lees Hughes.

En nu op naar dinsdag!

www.nytimes.com/2010/02/08/sports/soccer/08iht-SOCCER.html?scp=1&sq=&st=nyt